Spoorwegpark

Het rangeerterrein te Susteren behoorde ooit tot één van de grootste in Nederland. Het rangeerterrein is thans afgesloten voor publiek en is verworden tot een verwilderd gebied van 2,5 kilometer lang en gemiddeld 150 meter breed.
Heusschen Copier is gevraagd om een parkontwerp te maken voor het gebied. Door het gebied komt een centrale as te lopen (het ‘hoofdspoor’) die o.a. fungeert als doorgaande wandel-en fietsverbinding. Brede grindbermen met berkenbomen zorgen voor het ontstaan van een langwerpige ruimte. De centrale as heeft meerdere zijsporen. Dit zijn wandelpaden die aan elkaar gekoppeld zijn met een smaller en intiemer profiel; alle ‘sporen’ zijn gebaseerd op sporen van het voormalige rangeerterrein. Hier kunnen mensen struinen in een dichter begroeid gebied waar de biodiversiteit van het gebied beleefbaar wordt. De zijsporen moeten tevens zorgen voor vergezichten en verrassingen.
De spontane botanische groei wordt gestimuleerd en gereguleerd om in de toekomst de dynamiek in stand te houden. Door een uitgekiend beheer worden per parkzone bomen en struiken verwijderd waardoor er ruimte komt en blijft voor pioniervegetatie, die vervolgens een aantal successiestadia doorloopt voordat ze in haar climaxstadium weer verwijderd wordt. Het cyclische proces blijft op deze manier in stand gehouden. Ieder stadium heeft haar eigen ecologisch kwaliteit en haar eigen belevingskwaliteit. In het park word dit ingezet als dynamisch ontwerpmiddel. Het zorgt ervoor dat het park telkens een ander gezicht krijgt.